Interview

                                          

De kamertelefoon gaat over. Wie kan dat nu zijn? Ik kreeg Yang aan de lijn, of ik zin had in een interview. Ja, hoor geen probleem.

Eerlijk gezegd was het best wel lastig. Voor het interview had ik met een collega van Yang nog Duits gesproken. Nu ging het interview in het Engels. Volgens mij moet het wel komisch zijn om de boel terug te zien. Ik ben benieuwd.

Ondertussen was Lida getuige van een Chinese bruiloft. Een vrouw wees vol trots haar zoon aan die ging trouwen. Het bruidspaar zag er geweldig uit. In de tuin van het hotel speelde zich de voltrekking af. Dit heeft zonder meer de nodige Yuangs gekost. Kosten nog moeite zijn bespaard. Als aandenken kreeg Lida een Chinees tasje mee.

Ondertussen begint het te regenen. Hier heb ik totaal geen rekening mee gehouden.

Wij hebben alleen voor noodgevallen regenkleding in Addax liggen. Wie rekent erop dat het gaat regenen.? Wij, in dit geval ik, niet dus.

Het gesprek met een andere deelnemer loopt uit. Het interview wordt gehouden in een theekamer.

Ondertussen kijken wij onze ogen uit bij zo'n mooie houten theetafel.

Dit is onbetaalbaar vakwerk.

Theedrinken is een kunst. Dit in tegenstelling tot het zetten van een lekker bakkie koffie. Dit kunnen de Chinezen absoluut niet. Koffie is voor "westerlingen". Koffie versus thee.

Een zakje "Earl Grey" cq een espresso kan je hier niet vinden.

Je kan hier je eigen "melange" met vrij dure c.q. exclusieve theesoorten samenstellen.

De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik hier geen kaas van heb gegeten.

Er gaat een nieuwe wereld voor ons open.

Het vakmanschap van de theetafel, de houten poppetjes en het geheel sprak ons wel aan.

Een ritueel op zich.



Touch down

Wij zijn in Beijing. Gekomen op de luchthaven moesten wij ons melden bij de aliendepartment. ( Immigration ). Hier was het verboden te fotograferen. Op zich zou dit al een leuk plaatje zijn. Aldaar moeten wij weer formulieren invullen wat wij als “alien” komen doen. Na op de foto te zijn gezet mochten wij voet op Chinese bodem zetten. Binnen 24 uur moesten wij ons melden bij een hotel.

Wat ons als eerste opvalt is de netheid op het vliegveld. Je moet gewoon een zonnebril opzetten tegen de glans van de marmeren tegels. Hoe krijgen ze dat zo voor elkaar.

Als eerste hebben wij Yuangs gescoord. Bij de betaalautomaat werden wij al aangesproken door een taxibemiddelaar. Hier hebben wij, op advies van de organisator, geen gebruik van gemaakt. Dat scheelt weer “bemiddelingskosten”.

Het vervoer is in China best wel goed geregeld. Men heeft de keus uit sneltrein, expres trein, metro, bus en diverse taxi’s.

Welke taxi ( kleur ) gaan wij dan nemen ? De eerste taxi kon niet alle koffers meenemen. Hij adviseerde ons een bestelbusje. Wij naar het bestelbusje, eenmaal ingestapt kwam de prijs naar voren. Hij vroeg 580 Yuang, dit is omgerekend ongeveer 58 euro. Nee, dat kan niet de bedoeling zijn.

Hij vertelde ons op zijn beurt dat de bus gehuurd was en dat hij ook iets wilde verdienen. Daar hebben wij geen probleem mee maar niet via ons. Op naar de volgende. Gelukkig hadden wij een adres, in het Chinees, van het hotel. Dat scheelt al een hoop problemen. Bingo, de volgende chauffeur nam ons al keelschrapend mee. Wij waren nog niet de bocht om of de eerste fluim ging door het raampje al naar buiten.

Wij verbaasden ons over het autoverkeer. De nieuwste auto’s rijden hier over de weg. Spiksplinternieuwe Mercedessen, Porsches, Landrovers, Audi’s en ga zo maar door. Oude auto's bestaan niet in het wegverkeer. Dit laat de wetgeving niet toe. De auto's zijn door een ringetje te halen.

Nergens kon ik schade zien. Het verkeer suisde van links naar rechts. Er werd zelfs gebruik gemaakt van de vluchtstrook. Richting aangeven, ho maar. Gewoon flink toeteren. Dit is beslist een andere manier van autorijden.

Na ruim een uur in de taxi te hebben gezeten kwamen wij bij het Jingyi Hotel aan. Dit voor 88 Yuang.

Hebben wij toch even bijna 500 Yuang bespaard.

Op straat ben ik bijna voor mijn sokken gereden. Ik zag een brommer niet aankomen. Ergo ik hoorde geen brommer aankomen. Wat is het verkeer hier stil. Je ruikt ook nagenoeg geen uitlaatgassen. Bijzonder vreemd. Na goed gekeken te hebben rijden de brommertjes op elektriciteit. Overal hebben ze een accuutje ingebouwd. Bijzonder slim.

Het hotel krijg je niet eens op de foto. Zo gigantisch groot is het. Eenmaal binnen kijk je je ogen uit.

Zitten wij nu in Las Vegas of  Beijing ? Wij kregen een “kamertje”, kamer 0919,op de negende etage.

Als “partijleiders” zijn wij ontvangen. Dit hotel is terecht met vijf sterren beloond. Een zesde ster had er ingezeten als er “snorepatrol” aanwezig was. Wat is “snorepatrol” nu weer ? “Snorepatrol” gaat over het snurken. De allerbeste hotels hebben “snore absorption”-rooms, voorzien van wanden met snurkabsorberend materiaal, een snurkwerend hoofdkussen en een white-noise absorb sound machine.

Dit hotel heeft veel extra’s. Hier vind je dingen, die andere hotels niet hebben. Bijzonder luxe vind ik de speeltjes om het mogelijke ingedutte seksleven weer op te krikken. Vanavond trekt Lida “seamless bamboo fiber underwear” aan, ja, ja wij denken aan het milieu ( “eco-textiele” ) en ik neem “iets” uit de verpakking. ( This product can be used for duration of 40 minutes ). Momenteel heb ik wel verbinding met internet maar ik kan niet op mijn blog komen. Op dit moment vind ik het niet lastig want ik ga dadelijk de spa volgooien met “Chinese Herbal Medicine Green Tea”



Oefenen

Tot grote ergernis van mijn zoon ben ik druk aan het oefenen met boeren, scheten laten en het produceren van grote fluimen slijm. Het laatste gaat mij als geoefend roker gemakkelijk af.

Vooral 's-morgens ben ik in staat om een mooie dikke gele fluim te produceren. Deze komt dan "mooi" boven de teenslipper uit. Ik geef mijzelf dan ook een tien.
Waar wij Nederlanders ook goed in zijn is voetballen. In mijn jeugd kon ik altijd prachtige schouderduwen uitdelen. De bedoeling is dan dat een schouderduw alleen gegeven mag worden als de bal, lees toegangskaartje/metrokaartje, binnen bereik is. Deze "techniek" zullen wij beslist nodig hebben.  Beijing heeft ruim 22 miljoen inwoners ! Hoe lang moet je dan wachten bij een bakker ? Geen wonder dat de Chinezen sterren zijn in het voordringen.
Voor alle zekerheid heb ik maar een taalgidsje aangeschaft. Ik verwacht moeilijkheden met de diànping (accu) van Addax. 
Bij het taalgidsje lag ook een "wereldstekker". Uiteraard heeft China zijn eigen stekker. Zie bovenstaande foto. Leuk te weten dat ik deze ook in Papoea-Nieuw-Guinea kan gebruiken.
In het overzicht van landen per stekkergedeelte lees ik dat Burkina Faso ook zijn eigen stekker heeft.
Dit land maakt gebruik van de Britse stekker. Dit is handig om te weten tijdens de Touareg Trail.
By the way, de Wereldstekker, geaard, met KEMA keur, is thans in de aanbieding bij de ANWB.

Leden betalen 12,95 euro en niet leden betalen 16,95 euro.

Newsletter

Inmiddels is de 11e nieuwsbrief binnengekomen. Check, check, double check.

De Chinezen laten niets aan het toeval over. Een verkenningsteam stuitte op wegwerkzaamheden.

Zij wilden met de oude auto's geen enkel risico nemen.
Bovenafgebeelde landkaart doet mij denken aan Griekenland. Het Myceense schrift waren wij niet machtig. Nu wordt het niet anders. Met mijn "steenkolen" Engels zal ik beslist niet in China uit de voeten kunnen.
Dit is net als in Afrika een geweldige uitdaging om met een hoop lachen, huilen, tekenen, gebaren etc. je proberen "verstaanbaar" te maken.

Na rijp beraad hebben zij onder excuses de route veranderd. Wij gaan de tweede dag niet meer langs de oostelijke kust. Jammer geen zee'tje kijken dit keer. Zoals in elk land ben ik reuze geinteresseerd wat de woningen aan de kust kosten. Je kan nooit weten voor later. ( D-visum )

Verontschuldigingen behoeft de organisatie niet aan te bieden. De route is voor ons een totale verrassing.

Wij hebben het meer te doen met de organisatie. Zij moeten telkens het roadbook aanpassen.

Wat wij begrepen hebben gaat de weg nu door County of Wuqiao.( county of acrobatics ) Maak niet uit want daar zijn wij ook nog nooit geweest. Als pleister op de wond krijgen wij een spectaculaire show te zien van top acrobaten.

Het begint al te kriebelen.....

Zou Gert ( Touareg Trail ) ook zijn excuses bij wegwerkzaamheden aanbieden ?

Of zoeken wij juist die kuilen en gaten op ;-)

Reizigerszorg Den Haag

Met een lichte prikkeling in mijn beide armen schrijf ik dit berichtje.

Wij komen net van de afdeling advies & vaccinatie afdeling, gevestigd Thorbeckelaan 360 in Den Haag, af.

Alhier hebben wij ons uitvoerig laten voorlichten over onze reis in China en Afrika.

Dit is toch wel een dure liefhebberij. Er werden twee consulten in rekening gebracht. Het zetten van een "Cholera medically not indicated"-stempel kostte vier euro. De injectie Hepatitis A ( Havrix 1440 ) was met 35 euro de duurste.

Voor China hadden wij het buiktyfusvaccin Typherix ter waarde van 19 euro nodig.

Ach aan de andere kant voelt het wel lekker al die euro's in je armen.

Bij het afscheid kregen wij nog twee malariarecepten mee.

Over het merk waren wij het snel eens. Wij hebben goede ervaringen met Malarone.

Wij zijn benieuwd wat wij van de zorgverzekering terugkrijgen.

Hebbes

Na ons enthousiasme iets getemperd te hebben, hebben wij de formulieren, voor de zoveelste keer, opnieuw ingevuld.  Wij kenden namelijk de wettelijke bepalingen niet.

Het CVASV is op geen enkele wijze betrokken bij de beoordeling en beslissing op het aanvraagproces.

De beslissing of een visum wordt verstrekt en het soort visum, alsmede de geldigheidsperiode, het aantal keren inreizen en de lengte van het verblijf wordt genomen door personeel van de Chinese ambassade.

De Chinese ambassade behoudt het recht om de aanvrager te verzoeken om additionele informatie of documenten aan te leveren of om naar de Chinese ambassade te komen voor een intervieuw.

Het is toch wel spannend. Je kan te allen tijde door/namens de Chinese ambassadeur "opgeroepen" worden.

Vandaag heb ik met succes het L-visum opgehaald. Wij mogen nu dertig dagen, gerekend vanaf de dag van aankomst, rechtmatig in China verblijven. De visa zijn drie maanden geldig.

Wie weet vragen wij ooit nog eens een D-visum ( permanent verblijf ) aan.

Dobberen

Momenteel dobbert Addax op zee. Van Axel Riege heb ik deze foto's gekregen.

Deze foto's zijn in Antwerpen, tijdens de belading genomen.

 Leuk om te zien dat alles goed gaat. Mijn maatje in deze container is een Austin Healy.

Voordat ik weer naar het werk ga, ga ik nog even langs CVASC. Kennelijk ben ik gisteren iets te enthousiast geweest over mijn plannen in China.