Ait-Benhaddou

Gert laat ons het spoor volgen van de handelskaravanen. Het is adembenemend. Wij zien mooie dieprode huizen. Deze worden gemaakt van pisé (modderklei) uit de rivierbedding.
Gaaf om al die Berber-huisjes te zien.
Wij voelen ons bevoorrecht om dit alles te mogen zien. Het is zonder meer een spectaculaire omgeving.

Dadelpalm

Ja, deze palmbomen hebben wij in Nederland niet. Dit is een dadelpalm. Op de plaatselijke markt zag ik tientallen verschillende dadels liggen. Tijd om hier een studie van te maken had ik niet. Wel weet ik dat de ene dadel anders smaakt dan de andere. Vanaf de weg of wat daarvoor moet doorgaan zag ik echte giganten. Sommige bomen kunnen wel 150 jaar fruit geven.

Deze dadels zijn ook onmisbaar in de Marokkaanse keuken.

Culinaire reis.

Hoe krijgen die Marokkanen dat toch voor elkaar. Zij toveren de lekkerste dingen in zo'n stenen bak die op houtskool gestookt wordt. Telkens worden mijn smaakpapillen verrast door de Tajine. Geen enkele Tajine smaakt het zelfde. Lida is even gaan kijken hoe een en ander in zijn werk ging. Nee, dit is thuis niet na te maken. De overheerlijke kruiden ontbreken. Daar zit natuurlijk het geheim van de chef in. Zo is dat ook met de couscous.

Om het keukenteam, Bennie en Daisy met Bart en Dyana, te ontlasten werd er ook "buiten de deur" gegeten. Zelf vonden wij het razend knap van het team om elke dag iets anders te koken.

Onze complimenten gaan dan ook uit naar het keukenteam.
Het team dat rechts naast mij zit heeft de handdoek in de ring gegooid. Zij zijn met achterlating van hun eend met het vliegtuig vertrokken richting België.

Atlas Studio's

De Atlas Studio's hebben in Ouarzazate de reputatie van het Hollywood in de woestijn. Talrijke films waaronder de Gladiator zijn hier opgenomen. Addax is op een set aan het solliciteren voor een filmrol.
Zelf had ik nog even het idee om het houten geval achter op mijn trekhaak te zetten maar het zag er te gammel uit.
Met pijn en moeite kon ik Addax uit dit pretpark krijgen.
Wij moeten opschieten om de weg weer terug te vinden. Het wordt snel donker in Marokko.
Eigenlijk mogen wij hier niet komen.

Garage

Vandaag besluit ik een bezoek te brengen aan een garagist. Wij wilden de plaatselijke bevolking een economische boost geven. Als een volleerd onderhandelaar wachtte ik op de thee.

Deze werd niet geschonken. Vervolgens vroeg ik of de motorolie gewisseld kon worden. Ja was het antwoord. Nu kwam de hamvraag: "Wat gaat dat kosten?" Er werden wat prijzen op de grond geschreven. Uiteindelijk hadden wij een deal. Uit de gebaren van de man begreep ik dat ik de olie moest leveren. Ik probeerde de man uit te leggen dat ik deze niet had. Hij had toch een mooie zwarte smeerkuil ! Waar komt die troep anders vandaan?

Gelukkig kende hij iemand in het dorp die olie verkocht. De hulp wees mij de weg. Eenmaal bij de "importeur" gekomen ging ik op mijn gemak zitten. Ook hier kreeg ik geen thee. Zijn prijs stond vast. Dat was voor mij de eerste keer in Marokko dat iets vast ligt. De importeur liet mij de prijs zien. Eigenlijk had ik wel zin in een potje onderhandelen maar de prijs lag aanzienlijk lager dan in Nederland. Tevens was de olie API gekeurd en zat in een fabrieksmatige fles. Met andere woorden: Doe maar. Terug bij de smeerkuil/garage gekomen wilde ik verder onderhandelen. Uiteindelijk kwam er een leuke prijs uit. Hij zou tevens de velgen uitslaan. Eerlijk is eerlijk, dit heeft hij keurig gedaan.

Al met al was iedereen tevreden.

Tip II van David

David van de Desert Duck had nog een tweede tip. Gebruik de bobine van een Harley Davidson. Dit is kennelijk een beproefd concept en al een tijdje op de markt. Op meetings kan je deze kopen.
Zelf ben ik ook te spreken over de electronische bobine van Der Franzose.
Tot op heden heeft deze mij niet in de steek gelaten.
Tijdens de Raid Marocco heeft de "bobijn" voor sommige deelnemers veel ellende gezorgd.
Bijvoorbeeld: Je denkt dat de carburateur geen benzine krijgt, de bougies zijn droog, je maakt alles schoon, je controleert de benzinepomp en uiteindelijk is het de "nieuwe bobijn"

Tip van David

Bij de ervaren Raid rijders zag ik iets opmerkelijks. David maakte mij hierop opmerkzaam.

Zij hadden het ventilator gaasje met behulp van wat busjes iets verder van de windtunnel gezet.

Het water kon nu gemakkelijker weg. Tevens maakten zij gebruik van een zachter soort plastic ventilator. De witte van Addax was veel te hard en ondeugdelijk. Deze komt uit Argentinië.