Raid Belgica Deel II

Dit optreden heeft de organisatie bakken met geld gekost.

Ludo wilde eerst wat Romeinen inhuren om het landschap een authentiek karakter te geven maar uiteindelijk koos hij voor een rigoristische geloofsgemeenschap. 

Hier loopt de Belgische variant van de Amish. Uit respect voor deze agrarische gemeenschap, zette Ludo zijn voertuig stil. Wij staan tot onze enkels ( lees: banden ) in de suikerbieten maar daar later meer over.

Op gepaste afstand kon ik dit tafereel op de gevoelige plaat vastleggen.

Wauw, "ze" bestaan nog anno 2012.

Waar ik deze mensen in Wallonië heb aangetroffen vertel ik niet.

Stel je voor, al die televisieploegen uit het buitenland, die inbreuk maken op hun privacy.

Nee dat kan je deze gemeenschap niet aandoen.

 

 

Wij rijden uren en komen geen enkele auto tegen.

Zelfs geen kinderen.( Donnez moi une cadeau )

Wel zag je af en toe een wandelaar. Je zag hem/haar dan kijken van:

"Hoe bent U hier gekomen ?" waarna vriendelijk de hand omhoog ging.

Knikkend en zwaaiend groeten wij terug.

Af en toe pakken wij een stoeppie, rijden de verharde weg over en rijden zo een nieuwe akker binnen waar kennelijk een weg moet liggen.

Deus Sol Invictus werkte goed mee waardoor het dak van Trapper volledig open kon.

 

Wat is dit toch mooi.

 

Uniek is een beter woord.

 

 

Raid Belgica Deel I

Waar kan je een Raid Belgica beter beginnen dan in Tienen, de vroege nederzetting Thuinas.

Tienen is bekend om de Gallo Romeinse vondsten. Zij hebben er zelfs een museum.

Het deel tussen Tongeren en Tienen is de best bewaard gebleven Romeinse weg in België. Ze heet hier "Romeinse Kassei"en "Romeinse Weg"

Vanuit de lucht, eerlijkheidshalve heb ik het niet gezien maar volgens Wikipedia, valt het meteen op hoe deze nochthans niet verharde weg zich kaarsrecht door het landschap snijdt.

Intimi kennen Tienen ook van de lakenindustrie. Dan moet je niet denken aan lakens maar aan stoffen gemaakt uit wol. Deze lakens waren populair onder de Romeinen vooral omdat hij slijtvast en vuil en waterafstotend was. Hierdoor ging lakenkleding lang mee en had weinig onderhoud nodig.

Jammer dat ik dit zo laat weet want anders had ik mijn autostoelen van de 2 CV met lakenstof uit Tienen laten bekleden.

Wij werden hartelijk ontvangen door  Praefectus Castrorum Ludovicus. Ik mag hem als bijna Veterani Missio Lausaria of honesta missio bij zijn voornaam noemen. Afgekort Ludo.

Ludo is in het bezit van oude stafkaarten van het Romeinse leger. Deze stafkaarten maakten het mogelijk om over onverharde paden door België te rijden. Kan dat in deze tijd ? Het antwoord is kort maar krachtig : Ja, dat kan !

De foto's gaan het bewijzen.

Je moet dan wel iets van de geschiedenis afweten.

Maar met een oudheidkundige aan het stuur van een 2CV is dit geen probleem.

Zo'n Raid Belgica uitzetten heeft beslist de nodige dagen cq weken aan voorbereiding gekost.

Om deel te nemen aan de Raid Belgica moet je niet bang zijn dat de 2CV beschadigd kan raken.

 

 

Extreme Makeover Part 2

Chris van Charleston Restauratie belde op met de mededeling dat Cluppie binnen stond.

Cluppie gaat flink onder het mes en staat thans in de operatiekamer.

Ja, ruim 24 jaar buiten staan heeft de nodige souvenirs opgeleverd.

 

Kijk het voorruitframe moet worden weggesneden. Hier valt weinig eer aan te behalen.

De roest heeft zich te ver uitgezaaid.

De drempels, die door mij zorgvuldig met kit zijn opgevuld, dit om door de keuring te komen, worden door Dr. Bogers, die gekleed was in een spierwitte overall, chirurgisch weggesneden.

 

Ten tijde van boven afgebeelde foto ontbrak Dr. Quintus, de anesthesie medewerker van Dr. Bogers.

De kliniek was aardig gevuld met lachgas dus met de narcose van Cluppie zat het wel goed.

Wordt vervolgd.

 

Lasershow

Eigenlijk hadden wij gisteren klaar willen zijn.

De opening van het afdak zou gevierd worden met een lasershow.

Wauw, wat was het zondag toch schitterend weer.

Het afdak heeft een nieuwe dimensie gekregen.

Het zorgt ook voor schaduw.

Panther staat al dominant onder het afdak. 

Gadsie, wij komen onderdelen tekort.

Graag hadden wij de afvoer van de dakgoot op de bestaande riolering aangesloten.

Wij komen een bocht van 45 graden tekort. 

Onze handen zitten onder het teer.

Wat een wereldspul is dit. Hier komt absoluut geen vocht doorheen. !

Met deze temperatuur wil bovenstaand artikel wel "smelten"

Wij komen nog zes meter tekort.

Waarom moet de Hornbach nu op zondag dicht zijn ?

De avond gebruiken wij nu maar om ons politiek te oriënteren op de aanstaande verkiezingen.

Dat is ook belangrijk.

 

Onmisbaar gereedschap

Bij de aankoop van de dakplaten kregen wij te horen dat een slijpschijf de dood was van een dakplaat. De "vonkenregen" zou de verf aantasten. Vervolgens zouden de dakplaten gaan roesten.

 U heeft een "knabbelaar" nodig vertelde de man.

"Een knabbelaar" wat is dat nou weer.

Een apparaat dat metaal braamloos kan bewerken, knippen, mooie rondingen kan maken, antwoordde de man.

Daar wij geen metaalbewerkers zijn besloot ik deze te huren.

Het is dat wij geen "metaalknippers" zijn maar wat werkt dat ding fantastisch.

De knabbelaar  knipt het metaal alsof het boter is.

Wel uitkijken waar je loopt want het knipafval is bijzonder scherp.

De zolen van mijn schoenen waren bezaaid met super scherpe "mesjes"

 

Voor de aansluitingen van de dakplaten gebruiken wij Shell Tixophalte.

Dit om de eventuele capillaire werking tegen te gaan.

 

 

Houtbehandeling

Dit gaat toch even wat sneller dan met de kwast.

Hier brengt Lida, in haar zelf gebouwde spuitcabine, de eerste verflaag aan.

Er gaan heel wat doosjes schroeven er door heen.

Vervolgens brengt Cees jr. met een roller de tweede laag menie aan.

De liters verf verdwijnen als sneeuw voor de zon. 

Materiaal

Toch wel lekker dat wij de aanhangwagen van GV-Constructions konden lenen.

Vier dakplaten waren namelijk al vijf meter lang. Je kan bijna alles in een 2CV vervoeren behalve dit stapeltje dakplaten. 

De garage is nu een opslagplaats. Hier ligt even 640 kilo aan constructieplaten !