Versnellingsbak

Ik had nog even de hoop dat het pookje van de versnellingsbak niet goed stond afgesteld. Het tegendeel bleek waar. Addax is niet in zijn vierde versnelling te krijgen. Er komt tevens herrie uit de bak. Straks neem ik kontakt op met Herr Maurice om te vragen wat er nu zo speciaal is aan deze versnellingsbak. Deze bak is in combinatie met het blok gekocht. Ondertussen heb ik Walter geemaild om aan hem te vragen wat de oorzaak kan zijn.

Momenteel heb ik een "dubbel" gevoel. Balen dat ik de deadline niet gehaald heb en aan de andere kant "rust".

Kogel door de kerk.

Addax had een goede, normale, 2CV moeten worden, die eventueel bij pech in de woestijn, kon worden achtergelaten.
Inmiddels hebben wij elk boutje, schroefje en moertje wel in ons handen gehad. Addax is met de maanden gaan leven.
Bij de geringste twijfel werd een onderdeel vervangen. Af en toe werd ik ziek van mijzelf. Ik betrapte mij erop te perfectionistisch te worden. De doelstelling, om zonder problemen ( pech ) , de kust van Benin te halen voerde de boventoon.
De klap kwam met het motorblok. Vorig jaar had ik een motorblok bij 2CV-Mehari Club Cassis besteld. Halverwege dit jaar hoorde ik dat er problemen waren met de koeling. Mark van Boekel heeft toen besloten deze niet aan te schaffen. Daar sta je dan. Wat nu?
Vervolgens schiet het boek de Peking Eend door je hoofd. Ik besloot de stoute schoenen aan te trekken en contact te zoeken met Herr Maurice. Wonder boven wonder besloot hij nog eenmaal de Ultima Ratio Regum te bouwen. In een opwelling besloot ik tot koop over te gaan maar dat blok moest nog gebouwd worden. Herr Maurice zegde mij toe om het zo snel mogelijk te doen. De tijdsduur waarin een en ander gerealiseerd diende te worden bleek achteraf te kort.
Waar ik geen rekening mee gehouden had is dat het motorblok ook nog ingereden moest worden.
De kinderziektes moesten er nog uit.
Lida had mij ook gewaarschuwd dat het budget “aardig” was overschreden. Wie A zegt moet ook B zeggen.
Van heel veel kanten hebben wij medewerking gekregen. Lida en ik hebben nu geen vrije dagen meer. Addax en de Trail hebben alle dagen opgesoupeerd. In het begin van dit jaar hebben Lida en ik wel eens gekscherend gezegd dat er niemand moest dood gaan want dan komen wij klem te zitten.
Afgelopen donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag zijn wij nog volcontinue met Addax bezig geweest. Dit in een uiterste poging de deadline te halen. Helaas liep alles toch niet helemaal naar wens.
Op dinsdag, 16 september 2008, te 21.00 uur hebben wij na “rijp beraad” en alles op een rij te hebben gezet besloten om, met Addax, niet deel te nemen aan de Touareg Trail 2008. Gert is door ons van het een en ander in kennis gesteld.
Wij willen Addax eerst helemaal “up to date” hebben alvorens aan een raid te beginnen.
Het nieuwe motorblok biedt hiervoor teveel uitdaging. Het ziet er bijzonder veelbelovend uit. Ook de steekhoudende adviezen van Herr Maurice slaan wij niet in de wind.
Kortom de keuze van een ander motorblok heeft vergaande gevolgen gehad.
Spijtig genoeg hebben wij de deadline voor deze raid niet gehaald.
Vastbesloten zoals wij zijn, wordt Addax verder ontwikkeld maar dan op onze manier.
( De hobby manier)
Hiervoor kunnen wij nu onze gereserveerde vrije dagen in november gebruiken.
Het meedoen met een raid is toch een schitterend avontuur op zich.

Ingebruikstelling

Maar net uit bed en Herr Maurice stond al voor de deur. Nu is het D-day.

Addax wordt vandaag officieel in gebruik gesteld.

Allereerst moet een heel ritueel worden gevolgd. De motor is hagelnieuw en is nog niet onder oliedruk geweest. Maar eerst een dubbel check. Zit alles vast ? Hierop bleef ik even het antwoord schuldig. Herr Maurice keek mij streng aan en gaf het bevel om alles te controleren.

Met de momentsleutel liep ik diverse onderdelen na. Het oliefilter werd gevuld met een halve liter olie. Gisteren speelde zich ook het olieritueel af. Lampje aan ? Lampje uit ? etc.

Het filter werd gemonteerd en Addax werd gestart. Herr Maurice ging koffie drinken en ik mocht 15 minuten met Addax spelen. Het blok der blokken moest 15 minuten met ongeveer 3500 Umdr./ Min lopen. Ik genoot van de "muziek" Hierna kregen wij nog meer inwijdingsrituelen.

Diverse sproeiers werden in de carburateur gemonteerd. Alleen sproeier 120 ontbrak. Hiervoor kwam 115 in de plaats.

Nu kwam het grote moment. Addax mocht de weg op. Ik moest 15 keer vol gas geven en dan de snelheid laten teruglopen tot ongeveer 40 kilometer per uur.

"Scheisse" Addax gaat niet in zijn vierde versnelling. De vier sprong automatisch terug.

Een hoop gekraak in de bak. Wat was ik teleurgesteld.

Herr Maurice vertelde dat je in zijn derde versnelling het motorblok ook kon inrijden.

Der Meister klom persoonlijk achter het stuur en gaf Addax flink op z'n donder.

Zo fel heb ik van mijn leven nog niet gereden.

Nu mag ik nog 40 kilometer rijden en dan worden de kleppen gesteld en wordt de olie ververst en het oliefilter vernieuwd.

Al met al is het een leerzame dag geworden.

Er moet nog zeer veel gebeuren.

Lego

Klop, klop, klop.
Herr Maurice staat aan de deur. De grote dag gaat beginnen. Vol trots laat ik mijn garage zien. Schouderophalend vroeg Herr Maurice waar het licht is. Dit terwijl al mijn tl-balken aanstonden."Je kan niets zien". Hierop heb ik mijn bouwlampen maar uit de kast gehaald. "Ja, dat is voldoende".Na voldoende "licht"te hebben gekregen liep hij op Addax af. Vluchtig keek hij naar de staat van Addax. Bij het zien van de uitlaat was het kort, zakelijk en duidelijk: "Er muss heraus!" Teveel pk's gingen verloren. Ik kreeg een "donderpreek" over mij heen. Nu kon ik niet meer naar een vissersboot wijzen. Vervolgens maakte ik de opmerking van: "Herr Maurice waar is de oliezender gebleven". Als antwoord kreeg ik: "Heb je die nog niet gemonteerd.! " Toen brak de hel los. Bij het aanschouwen van het blok kreeg ik de wind van voren. Er deugde weinig ! De moed zonk in mijn schoenen. Herr Maurice veronderstelde dat alles al geïnstalleerd was en hij alleen de motor in werking behoefde te stellen. Niets bleek minder waar. Ik, als deugniet, maakte Herr Maurice opmerkzaam dat het schroefje in het onderbrekerhuis te lang was. Hij moest toegeven dat dit juist was. "Einkürzen" Waar is jouw werkbank? Vol trots wees ik naar de ons onlangs verworven "werkbank" ( van marktplaats ) "Dat is geen werkbank. Dass ist Kinderspielzeug". "Heb jij een ijzerzaag.? " Ja, die heb ik. Herr Maurice."Dass ist Lego, Sie haben nur Lego ". Uiteraard liet ik mij niet kennen. Vol enthousiasme gelukte het mij om met Lego het schroefje kort te zagen. Nu de vijl. "Dat is geen vijl. Dat is een stuk ijzer!" Maar toch kon er in de "speelgoed werkbank" gevijld worden! Mijn geduld werd wel op de proef gesteld, wetende dat ik natuurlijk geen professional ben. Wat hierna volgde zal ik maar kort houden. Veel deugde er nog niet! Liefst zou ik zeggen: "Opzouten" maar dat heb ik niet gezegd. Tot op de bodem is Addax afgebrand. De eerste opmerkingen van Herr Maurice nam ik voor kennisgeving aan. Echter veel van deze opmerkingen sloegen toch wel hout. Daarom besloot ik maar veel van deze opmerkingen te noteren. Nu de emotie weg is moet ik Herr Maurice gelijk geven. Twee A-viertjes aan kritische kanttekeningen zijn achtergebleven. De eindconclusie is dat Addax er nog lang niet is.
Op een gegeven moment waren wij, Maurice en ik, het zat. Allebei gooiden wij de handdoek in de ring. Eerst eens lekker eten. Even naar Kijkduin. Tijdens het eten werden gelijk nieuwe afspraken gemaakt. De microprocessor was nog niet afgeregeld met de stroboscoop etc.

Herr Maurice gaf gelijk aan om zondag 14 september terug te komen.
Straks gaan wij verder.

Geluksdag ?

Normaliter is 13 ons geluksgetal. Dat is vandaag.

Wij zijn nu in afwachting van het bezoek van "Der Meister" Gisterenavond waren wij met hem, aan de haven van Scheveningen, vis gaan eten.

Tijdens de "rookpauze" begon Herr Maurice over de uitlaat. Vol trots vertelde ik over de zelfgemaakte uitlaat. Zijn gezicht betrok en hij zag eruit alsof hij het in Keulen hoorde donderen.

"Te weinig volume !!" "Ik heb al die berekeningen niet voor niets gedaan !!" "Het motorblok is afgestemd op die uitlaat."

Dat voorspelde weinig goeds. Gauw veranderde ik het onderwerp en wees op "onze" vissersboten.

Als dat maar goed gaat vandaag.

Instelling van de ontsteking

Het electrische gedeelte is klaar. Via de telefoon heb ik vernomen dat Herr Maurice in het land is.

Vervolgens hebben Lida en ik met behulp van The Night Flier, Addax naar huis getrokken. Helaas is de kwaliteit van het sleeptouw niet bestand tegen de kwaliteit van het chassis.

Het chassis won.

Lida heeft met schoenveters de sleepkabel weten te repareren.

Wij zijn blij dat wij weer heelhuids thuis zijn na zo'n drukke vrijdagmiddag spits.

Het inwijdingsritueel mag wat ons betreft beginnen.

Motorwissel.

Addax is gisteren ontdaan van zijn crusiale delen. Het blok van Herr Maurice werd ingebouwd.
Dit geen niet zonder slag of stoot. Vandaag zijn wij hier verder meegegaan. De oliekoeler zorgde ervoor dat het net niet paste. Met listige kunstgrepen gelukte het Marco om de olievulpijp en de dynamo te monteren. Alles is nu mooi weggewerkt. De voorbumper paste perfect.
Je hebt diverse complimenten gekregen, Dirk. !!

Dit is een detailopname van de thermische oliekoeling.