"Vermoeiende verf "

Deze terminologie trof ik aan op het weblog van Edwin.
Een mooiere omschrijving voor deze verf weet ik niet.
De tijd dicteert het resultaat. Binnen drie uur ( spuitbus ) moet een en ander gerealiseerd worden. Dit betekent voor mij het diverse keren zetten van een alarm op mijn gsm.

Nu is het brandstofgedeelte aan de beurt.
De vulpijp is aardig gecorrodeerd. Deze pijp ga ik maar behandelen met “vermoeiende verf “.
Ik heb het geluk dat alles binnen drie uur moet gebeuren want na drie uur mag er gedurende 6 weken geen nieuwe laag worden aangebracht. Het resultaat is prachtig. Bijna weer als nieuw.

Vervolgens wordt de brandstoftank van alle vuil ontdaan en aan een nauwkeurige inspectie onderworpen. In de tank mogen geen haarscheurtjes of barstjes worden aangetroffen. Na inspectie volgt het reconditioneren van de tank.

Het rubber, die de verbinding mogelijk maakt tussen de tank en de vulpijp wordt afgekeurd.
Dit is niet meer in staat om vloeistofdicht te functioneren. Dit rubber wordt dan ook vervangen en voorzien van gangbare slangenklemmen.
Weer is er een klein klusje geklaard.

Dashboard

Het dashboard stond al een tijdje op het programma. Gisteren hadden wij een aardige oplossing in ons hoofd. Normaliter past het dashboard van Andre ( PP-2CV ) perfect. Chapeau Andre.

Bij het vastzetten van het dashboard kwamen wij tot de conclusie dat de kachelpijp aardig in de weg zat. Op zich gelukte het ons om het dashboard te monteren maar als de ruitenwisser defect zou zijn dan kon je de kachelpijp niet meer verwijderen.

Helaas Andre, wij hebben geen alternatief. Wij moeten de houder aanpassen. Een gedeelte van de houder is weggeslepen om ruimte te creëren voor de kachelpijp. Nu kan men de kachelpijp makkelijk demonteren. Hierna werden diverse aanpassingen gemaakt om het dashboard alsnog met vier bouten te monteren. Deze komt nu niet naar beneden zetten.

Straks trakteren wij ons zelf op een lekkere Irish coffee en gaan dit heuglijke feit vieren dat alles toch op z'n pootjes terecht is gekomen.

Alhoewel Lida de smaak van het klussen aardig te pakken heeft en niet meer te stoppen is.

Daksluiting

Doordat gelukkig de rolkooi nog niet zijn definitieve plaats had gekregen kon ik met de daksluiting experimenteren. Telkens werd er een stukje afgezaagd. Om toch kracht te kunnen zetten bij het sluiten werd een vier milimeter gaatje geboord. Door dit gaatje kan ik een metalen staafje doen en het gebruiken als hefboompje. Zo op het eerste gezicht moet het werken.

Toch wel lekker om je dak van binnenuit af te kunnen sluiten.

Passen en meten

Het lijkt wel herfst buiten. Regen en veel wind.

Tijd om met veel koffie de situatie van Addax te aanschouwen.

Hoe gaan wij dit oplossen. Allereerst hebben Lida en ik maar besloten om het stuur te monteren. Het stuur is leidend.

Hierna is het allemaal milimeterwerk. Wij weigeren om in het dashboard te zagen. Een tiental mogelijkheden worden door ons bekeken. Telkens is het : " Het past niet. " of "Je kan er niet meer bij." of " Nu kan je de sleutel van het kontakt niet meer omdraaien. etc "

Door telkens de rolkooi eentiende van een milimeter te verplaatsen gelukte het eindelijk om een plekje voor het dashboard te vinden. Nu nog de bevestiging.

In het aftekenen en passen en meten is Lida een kei. Op het einde van de dag kan de houder van het dashboard gemonteerd worden. Stevig zit het nog niet. Op een Afrikaans "wasbord" komt de boel onherroepelijk naar beneden. Dit is een zorg voor morgen.

Al met al een heerlijke dag en wij prijzen ons gelukkig met het idee dat wij nog niet op vakantie zijn. Zonde met dit slechte weer.

Help, mijn man is klusser

Addax staat nu op de metalen schragen.

Thans wordt de onderkant van de koets aangepakt. Heel voorzichtig ben ik al begonnen met het verwijderen van het vuil. Wat een "fijnstof" komt er vanaf. Mijn neusgaten lopen langzaam vol. Het wordt hoogste tijd voor een stofkapje. Telkens moet ik op mijn horloge kijken om de tijd niet te vergeten. Om 15.00 uur begint het echte werk en ik wil nog van te voren douchen.

Laatste laagje

De accu van mijn GSM begon vanmorgen omstreeks 06.30 uur te piepen. Wat een irritant geluid is dat. Daar ik nog een hoop klusjes had te doen besloot ik maar vroeg op te staan.

Als eerste waren de spatborden weer aan de beurt. Zij kregen een tweede laagje underbody seal.

Nu zit er ongeveer 2 mm bescherming op. Nu ik toch onder de troep zit kregen de rubbers van de kachelslangen en tankdop een grondige beurt. Zij zijn weer als nieuw geworden.

De rest van de ochtend wordt besteed aan het schoonmaken van de onderzijde van de koets.

Dit zal wel niet afkomen omdat ik vanmiddag weer naar het werk moet.

Underbody Seal

Intimi weten dat ik een groot voorstander ben van Waxoyl. Wat een wereldspul is dat. Veel beter dan die bitumenzooi die na verloop van tijd hard wordt en dan gaat scheuren. Tussen deze scheuren gaat het namelijk roesten. Waxoyl blijft elastisch en bij eventuele steenslag neemt het zijn oorspronkelijke vorm weer aan. Het "kruipt" als het ware weer dicht. W"au"t importeerde, uit Engeland, dit wereldspul. Het ging toen per pallet.

Gelukkig heb ik nog een blik staan. Dit om de dorpels, gaten en kieren mee vol te spuiten.

Volgens mij is Waxoyl door Hammerite overgenomen. In een automaterialenzaak zag ik Underbody seal van Hammerite staan. In dit spul zit Waxoyl, the original, toegevoegd. Op de verpakking staat dat het de levensduur van de auto verlengt, bewezen weerstand tegen roest heeft en flexibel blijft. Dat is nu net de bedoeling.

Nog een voordeel van dit spul is dat het gemakkelijk met een kwast is aan te brengen. Alle spatborden zijn nu met dit spul behandeld.

De praktijk zal het leren of dit nu hetzelfde werkt als de Waxoyl van vroeger.